Netgedichten

netgedicht (nr. 88.120):

Dwingelderveld X

januari 2026

Toen de slaap uitbleef ben ik gegaan.
In een weinig licht, de witte winter in.

Tussen tengere berken waarin vogels
zich stilhielden, twee gedaantes.
Lopers, broers,
met koude handen en volle woorden
over wat mooi is.
Het lied van Cohen
en de tijd die verstrijkt.

Ook toen sneeuwde het bos
langzaam dicht.

Straks zal de dooi mijn sporen wissen.
Alleen het beeld houdt aan.