inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

51

netgedicht (nr. 88.202):

Binnenwerk

Uit steen en klei is haar romp gesneden,
beschilderd met een woord dat bij haar past;
ze wordt volmaakt door hem die haar verrast,
haar vragende ogen moet hij nog kneden.

De wereld vat ze samen met gebaren,
die ze oprolt met haar duim en vinger;
niemand troost haar, zelfs niet die indringer,
binnenin vergaderen, de gevaren.

Ze past nog steeds in zijn eeltige handen,
al wordt ze gevormder, en knapper,
en klaagt de stoel onder oeverloos praten.

Haar gezicht bezit nog wat ruwe randen,
toch is ze geslepen en erg dapper;
in het venster luisteren haar nazaten.

Schrijver: Wijnand Raben, 30 januari 2026


Geplaatst in de categorie: algemeen

3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 27

Er is 1 reactie op deze inzending:

René Vreulink, vandaag
Een zeer puik gedicht Wijnand, met plezier gelezen. 5*

reageer Geef je reactie op deze inzending: