Veronderstelling
De jongen huilt niet.
Verlies veronderstelt bezit.
Hij huilt om wat nooit begon:
een hand die nooit bleef,
een blik die nooit zei
dat hij genoeg was.
In hotelkamers
met gordijnen die niet sluiten
leert hij zwijgen.
Niet uit gehoorzaamheid,
maar omdat stilte
de enige veilige plek is
waar hij kan wonen.
Lichamen die passeren
als etalages,
woorden die blijven hangen
alsof ze thuishoren
in een kinderhoofd.
Hij leert dat aanrakingen
korter duren dan adem,
dat woorden verdwalen
nog voor ze aankomen,
dat liefde soms slechts
een echo is
van wat hij nooit kreeg.
En toch beweegt hij voort,
tussen kamers en schaduwen,
met een hart dat langzaam
leert wat overleven betekent:
niet vasthouden,
maar blijven.
Hij huilt niet.
Hij observeert.
Hij onthoudt.
Hij groeit.
9 februari 2026
Geplaatst in de categorie: psychologie
emotie
56
Er zijn 4 reacties op deze inzending:
Hij huilt om wat nooit begon: een hand die nooit
bleef, een blik die nooit zei dat hij genoeg was.
In hotelkamers met gordijnen die niet sluiten leert
hij zwijgen. Niet uit gehoorzaamheid, maar omdat
stilte de enige veilige plek is waar hij kan wonen.
Lichamen die passeren als etalages, woorden die
blijven hangen alsof ze thuishoren in een kinderhoofd.
Hij leert dat aanrakingen korter duren dan adem dat
woorden verdwalen nog voor ze aankomen, dat liefde
soms slechts een echo is van wat hij nooit kreeg.
En toch beweegt hij voort, tussen kamers en schaduwen,
met een hart dat langzaam leert wat overleven betekent:
niet vasthouden, maar blijven.
Hij huilt niet. Hij observeert. Hij onthoudt. Hij groeit.
hechting, een vorm van bezit?