Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.328):

de scherpte

Wat het is:

hij vulde de leegte op,
overschreeuwde de stilte,
maakte de badkamer schoon,

liet het licht nog een keer
weerkaatsen
op zo goed als witte tegels.

Misschien kon hij,
tussen zijn gemijmer door
de traptreden meenemen,

gedachten scherpen op de plinten,
waar stof sinds jaar en dag wachtte,
klaar om zich in te verdiepen;

achter de boeken zoeken
wat hij al te lang mistte,
de scherpte van zijn zakmes.

Ooit, zei hij vast
tegen zichzelf,
was dat gewoon

wat het was.