Netgedichten

netgedicht (nr. 88.347):

Spijkers

Met het blote oog
verstild zichtbaar
de uitgekeken vogelaar

zonder richting
ging hij verder

vond met vingers
langs cement de voegen van
een oude boerderij

Zo onvoorstelbaar scheef
en krom

De kap van oud riet
zwart nat lelijk

De blanke hondenkooi

De boer in de modder de
rug gebogen met handen
vale klompen riek en stro
en stront

Een zwarte stier met kloten
prikkeldraad paaltjes
met gehamerde spijkers