Netgedichten

netgedicht (nr. 88.430):

De zwemmer

Tussen eindeloos brekende golven
duikt hij op goed geluk af
in het water van haar kielzog,
waarvan het malse lijf bekend.

Verzadigd tot wrakhout
laat hij zich in haar diepten zinken.
De zwemmer, een naamloze knoest,
peilt vergeefs het water: zout en nat.

Overheen onbekende diepten
drijft hij wellicht een leven lang
en strijkt zijn hand, vaak bitter
haar bedrieglijke bovenkant.

De zwemmer zaait, water maait.
Zijn blik vol van schurend zand,
tot hij verdrinkt, en droomt
te drijven naar een wit keienstrand.