Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.472):

De Reddende Engel

Oh, wat haatte hij die dagen
met name de dagen rond Pasen
hij vervloekte vrolijke kleuren en jonge dieren
en bedacht een plan om het te verstieren

Het begon met bloemen: hij bevroor de narcissen
overal spookten kwade geesten, uit ver verleden
de straat was verlaten, alle kippen zaten op stok
een waakzame hond, lag stil in zijn hok
handenwrijvend zat hij, te gniffelen en te grijnzen
want hij genoot van ijsbloemen op ruiten
van straten, pikdonker, steeds killer en stiller

Tot een kind besloot om iets te zingen
op de hoogste heuvel liet het liederlijke zinnen gaan
zijn stemmetje, helder als een engeltje in de nacht
zong een lied over goedheid en smart
zo fijn, ‘t kon niets anders dan hemels zijn

Toen de duivel dat hoorde schrok hij zich rot
hij duwde verschrikt zijn klauwen tegen zijn kop
sneller dan zijn hoeven konden dragen
als een straaljager in de lucht
vloog hij naar ‘t donkere hol terug

Meteen bloeiden voorspoedige kleuren
de hond kwispelende over ‘t erf
kippen legden honderden eieren
kinderen grepen potten verf

Als in de lente
de paashaas zijn gekleurde eieren brengt
denk ik terug aan de jongen die zong
en hoe zijn prachtige lied duisternis overwon…