druppel

`k hang gelijk een druppel aan
de donkere kant van de zon
geblindeerd door de tragiek
van het leven buigt zijn
lichaam naar de koude kant
zij grijpt mis met honderd stenen

de zoon geeft hem warm zeewier
en een handvol weekdieren
hij ontwaakt en begint te praten
over kwaad haat bedrog en pijn
hij kan weer zien en gaat vliegen
over boomtoppen en bergen
naar de zon die zo mooi schijnt

moeder huilt zoveel ontroering
haar zwarte rok wordt wit
haar tranen worden paarlen
ze valt op aarde de zachte klei
ze kust zijn voeten
laat hem niet los
hij zegt: sta op en vertel over mij

zon zoon vliegen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1.0 met 1 stemmen 27