Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.510):

Jouw Liedje in mijn Hoofd

Er klinkt muziek in mijn hoofd
een deuntje dat nooit wijkt
het zingt over jou, van wat eens was
in elke stilte, fiedelt viool gestrijk
er spelen oude piano’s
net als in onze kroeg vol herinnering
het fluistert door vroeger tijden

In trage, schorre stemming
jouw lach, een refrein dat blijft hangen
je handen, het couplet van warmte
en tussen alle regels door
klopt nog steeds gevoel van smart
dan probeer ik het ritme te blokkeren
draai aan de knop van mijn gedachten

Maar het liedje komt terug
binnen vijf minuten, vliegensvlug
klaarblijkelijk is deze smartlap van stevige stof
puur katoen geweven op gemis en hopen
gegroeid in het duister, in een kast of in de kelder
of in bloemknoppen waar harten zich openen
soms denk ik: laat het rusten

Laat dat liedje zijn gang maar gaan
misschien is verdriet ook een soort trouw
de enige manier waarop ik je nog vasthou
op maat van weemoed
in melodie van wat voorbij is
zie ik jouw gezicht weer voor mij
en dan ben je toch nog even dichtbij…