Netgedichten over actualiteit

netgedicht (nr. 5.995):

Een vlaamse gaai in code grijs

Gedicht onder invloed van het originele script van de film 'Eternal sunshine of the spotless mind'

*

Geen hoogstaande lyriek ditmaal, laat staan van de bovenste plank...
met als bijkomend voordeel dat het onder QR-code grijs minder opvalt!

*

Goedemorgen ma delief,
mijn zoete zuidlimburgse vlaai
ik hou niet van je, want je weet
ons onderling klein ongerief
is slechts geluk dat ons ontbeert

nomade in my spotless mind eternal sunshine godelief
ik vind je, lorelei, toch lief
voor outsiders niet blond noch dom
alleen ik weet, hoe en waarom

Wil je nog weten wat er speelt?
Allez, dat weten wij nou toch?
Your old and faithful friend announcer
staat elke morgen trouw rechtop
fier in de houding, my dear love

de dag begint met code grijs
van Medemblik tot Groningen
Uithuizermeeden tot het Zwin
met ondoordringbaar dichte mist
in 't ganzenland, met uitzondring

van jouw zonovergoten heuvels
van schin op geul bij susteren
in 't zacht violenstrijklicht
van het maasland van stijn streuvels

de vlaamse gaai die anderen
met zijn klaroenstoot in de mist
laat zingen op de wiekslag
van hun lentevoorjaarsvleugels