De Molenaar

De wieken van de molen waaiden je mijn kant op,
helemaal naar Amsterdam daar was je dan.

Jij mooie lieve man,
vol emotie en passie
maar met een gebroken hart.

Een prachtige vader
die door een vuurzee voor zijn kinderen gaat
Een man met een verleden,
dat nog altijd in het heden op je schouders draagt.

De wieken van de molen waaiden je mijn kant op,
om van je te leren zonder mezelf te bezeren.

Je opende mijn hart
en gaf me vreugde die ik een lange tijd niet had
maar diep van binnen wist dat ik die bezat.

Jij prachtige strijder en mooie ziel
wat wou ik dat je meer kon geven,
in dit mooie leven.

De wieken van de molen waaiden,
de wind maakte een vriendelijk gebaar
jij moest weer terug
naar Alkmaar.

Biografie van deze schrijver

liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.0 met 1 stemmen 25