Netgedichten

netgedicht (nr. 88.580):

ondergaande zon

toen ik vloog terwijl ik half
sliep op het randje van stilstand
zag ik de schitterende blauw-
paarse bloemen van
de Jacaranda

waar was het kind dat zich
hoog boven in de boom
verstopte toen een
zoemende vogel des doods
boven haar vloog?

in deze onwereldse verstilling
had de Jacaranda een transcendente
glans over het weerloze gelegd
het kind dat zonder te weten het geheim
van zachte krachten in zich droeg

op het randje van stilstand
verdwenen de blauw-paarse bloemen
de zon ging onder
in de verte hoorde ik het zoemen
van een vogel des doods

het werd nacht en stil