Netgedichten

netgedicht (nr. 88.652):

De rijzende zon

De rijzende zon giet kleurpracht
over het zwarte van de nacht
die dan afloopt een wekker rinkelt
zij vangt aan met donkerblauw
een enkele ster die nog twinkelt
beëindigt ze soms met een grauw
weer wordt op mij gewacht
zo vaak verkleurt ze
vervolgens van paars door rood
naar roze om daarna te komen
tot het helderste blauw
een merel keurt ze
als zijn zang omhoog krinkelt
en zijn verlangen zich ontbloot
ontwakend uit diens diepe dromen
het zonnig palet schijnt voor elk gelijk
maar maakt hier of daar wel warmer
het straalt bovendien zo kleurenrijk
helaas voor enkelen toch ook armer
met de zon reis ik ten slotte mee
gloeiend bloeiend bloedend
wanneer zij zal zakken in de zee