Eerste Levensbehoeften
Eigenlijk moet ik vandaag te werk en gisteren
had ik boodschappen moeten doen, maar ik voelde
me niet sterk, ik wilde eigenlijk ook helemaal geen
baan. Dus heb ik ontslag genomen en nu schraap ik
bodems uit bakjes die nog in mijn koelkast staan.
Morgenavond zouden we samen op stap gaan, ik en
mijn meissie, romantisch dineren bij dat knusse
restaurant vlak bij zee, maar ik ga natuurlijk niet mee.
Zij gaat mij haten, misschien maakt ze het zelfs uit,
verpatst ze haar verlovingsring voor een Euro of twee.
Maar zij begrijpt niets van mijn virtuele leven dat,
als prioriteit, bovenaan op mijn agenda staat. Al het
overige is bijzaak. Eten, drinken, wassen, slapen,
ik moet naar het toilet en dat zou ik vanzelfsprekend
gewoon moeten doen. Op een gegeven moment…
Vorige week stond mijn moeder zomaar op de stoep
te gillen en te schreeuwen, te bonzen op de ramen,
naar boven toe te roepen dat ik naar beneden moest
komen om de deur open te doen. En achteraf had ik
dat misschien ook gewoon moeten doen.
Maar het was zo’n diep schaamtemoment waar mijn
alter-ego echt geen begrip voor opbrengt. Achteraf
echt wel dom van mezelf, want nu heb ik geen poen,
ze had boodschappen voor me kunnen doen…
Geplaatst in de categorie: internet

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!