inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten over individu

netgedicht (nr. 1.545):

Hij vindt een weg

Het doet hem verdriet
aan haar te denken
zoveel intense vreugde
heeft ze hem ooit geschonken

woeste natuur
haar geest en lichaam
haar taal, haar liefde

ze weet inmiddels
hoe moeilijk het is
in den vreemde te zijn.

Hij stelt zich voor
hoe zij haarzelf
aan anderen voorstelt

met de ondergang
van haar belevingswereld
uiteindelijk aannemelijk
in het vooruitzicht.

Er moet opnieuw worden vergeten.

Hij vertrekt heimelijk in de nacht
naar een dorp in niemandsland
om zoete herinneringen te ontzien

Halverwege de lange reis
beseft hij dat zij niet werkelijk bestaat
slechts een schim in zijn geheugen is.

Hij vindt een weg in vreemde werkelijkheid.

Schrijver: mobar
16 maart 2026


Geplaatst in de categorie: individu
hij weg vinden

4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 209

Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Mobar, 5 dagen geleden
R E N S, dank je is inderdaad de bedoeling.
Nathan, bedankt voor de mooie reactie en het komen lezen.
Nathan, 5 dagen geleden
Sterk beeld, dat niemandsland. Vooral het besef halverwege de reis: dat de ander niet werkelijk bestaat maar een constructie van het geheugen is. Het maakt de weg vrij, maar het maakt de leegte ook heel definitief. Een intrigerende 'harde reset'.
R.E.N.S., 6 dagen geleden
Na nogmaals gelezen te hebben,
kan ook ik concluderen dat dit
weer een knap staaltje pijn is.

De/een vraag die erboven blijft,
laat die lekker hangen,
is ze nou weg of overleden?
Of
is ze werkelijk onwerkelijk?

Laat de goegemeente je werk
maar teruglezen.
Mobar, 6 dagen geleden
Bedankt Max voor komen lezen en de reactie.
Maxim, 6 dagen geleden
In al z'n wrangheid
heel pijnlijk, maar
ijzersterk, Mobar!

reageer Geef je reactie op deze inzending: