Netgedichten

netgedicht (nr. 88.696):

Helaas altijd van korte duur.

Een vlotte eter heb ik mij getoond.
Wat ligt er op mijn bord, wat schaft de pot?
Verrassend kleine portie, vers genot.
Het wachten wordt gelukkig snel beloond.

Mijn kiezen en mijn kaken uitgewoond.
Een vlug gerief bereik ik met mijn spot.
Krijg nou wat, toch nog leven in de grot.
Ik laat mij gelden, net en vlot verschoond.

Bezieling en bevlogenheid zijn schaars.
Zijn onder stoelen of een bank gestoken.
Nou kijk dan toch hoe hard ik er op ga.

Berijd mijn pen als ware het een paard.
En voor vandaag mijn eenzaamheid doorbroken.
Ik vind er ook wat van dus ik besta.