Netgedichten

netgedicht (nr. 88.752):

Doorgeschoven rekening

Dan
- alsof de vlagen in hun wortels kraken
in een koortsig vijandige vaart
met steken die tegenstaan
als dagelijkse kosten
de posten die
doorgeschoven
boven op kilte van de wind en stilte in de grond
kond doen van een onthulling –
dan trekt de beloning van dromen echt hard aan
want we tekenen een toewerkende lijn
ook de huid snijdt
als het hopen de lucht dwingt en leidt
het wrede leidt
wat onder de stof geofferd is
toen de lucht in longen heel werd
of door de adem stolt het vuur als wat lijdt
tot deze wreedheid leidt
Niets wees in minimaal gescan nochtans naar onbalans
of wat door eelt en tekenen op een röntgenbeeld heen schijnt
wat nooit de feiten weerspiegelt
van alle kanten
Dan brandt de vraag naar hoop als een gewoonte
dan blijft leven voortgaan