onder toezicht
wit
de muren zijn te wit
veeg niet weg
wat niet mocht bestaan
blijf
de dokters glimlachen
ik poets hun tanden
met mijn ogen
beter
niemand zegt wanneer
gangen verschuiven
en ik
tussen deuren die me volgen
ze komen
riemen
een spuit
ik heb mijn handen
aan de muur geplakt.
Inzender: sharon, 29 maart 2026
Geplaatst in de categorie: lichaam

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!