Netgedichten

netgedicht (nr. 88.835):

alternatief voor…

Hier een ander beeld te schetsen,
eentje naast wat in werkelijkheid
door het zwart van nachten speelt;
de verleiding van vervormingen,
bestormingen van de muzenberg,
namen als maskers tegen tijding.

Als ik de waarheid spreken zou,
mijn gezichten wou openbaren,
de opgebouwde mist wegblazen;
als verdichter openen voor haar,
op gevoel de richting laten gaan,
vrede vinden door heldere ogen.

Gedachten herkennen in spiegels,
ongetemde angsten tussen zinnen,
klimmen als de zuiverste zangstem;
hoger reiken boven de bewolking,
de vleugelslag doet er dan niet toe,
vrije handen over jou laten stromen.

Dat vereeuwigen als een schilderij,
als verfijning van tegendraadsheid,
contradicties in de verbondenheid;
klassiek gebracht in wilde kleuren,
als stille achtergelaten gebeurtenis,
buiten de kneedbaarheid gebleven.