Netgedichten

netgedicht (nr. 88.911):

derde-persoonsperspectief

Dat bekoorlijke schoftklopje
die beloning voor braaf gedrag
voor dat behulpzame leven
waarover -hemellief- zelfs
dat werk is verschenen.

Om het goede voor te leven
daar hij veronderstelt
dat geen dit merken zal
beloont hij vast zichzelf
met al dat stergewelf.

Alsof dat niet voldoende is
herhaalt hij die streek
schenkt hij iets sterkers
als incorrectie over het algemeen
in andermans kerk.

Never nooit nie’
scheurt hij die pagina uit
van de hoop dat iemand
smachtend wacht
op dat inzicht van hem.