Netgedichten

netgedicht (nr. 88.923):

Polynesia

het is allemaal zo triest
en bedroevend want ach...
het eilandenrijk van het hemeltergendgodsgruwelijk tenenkrommende niveau
van prullaria en spiegeltjes
van egospielerei

door spitsneuzige letterratjes
met hun ditjes en datjes
de watjes van witgevlekte
krielkippen pikkend naar ringen
brocante en kraaltjes

laten wij voor wat het is
en alwat zij zijn,
dit steriele stadium
laten wij achter ons
die zilte vlakte zijn wij
deo iuvante voorbij

op naar het thuisfront
dat all along the watchtower
op een uitstekende rots
onze witbezeilde Zilvervloot opwacht

en dan... verder met de haute culture!