achterwaarts tumult

Kijk
de mokerslag raast richting natuur
geboorte en dood versmelten
aan de finishlijn. In cirkels
bijtende ruwheid van oprechte droogte
Zacht als diamanten, zacht
als een katoenen diamant. De gouden stilte
trekt zich terug
op uitgestrekte vlakten, nederig
afgeronde taken, waarachter goden zich verschuilen
verhit; - de menigte
dicht opeengepakt en gespannen, bolle tongen
hamerend op feiten alsof deze wel slagen
verlichtende, verdienstelijke takken zijn

- boven het tumult uit de mensenheup
schiet de dode, achterwaarts.

"In een oogwenk zal een vrouwelijke
bloem imploderen als een handdouche
in een oogwenk zal een hoofd door het
gat gaan voor het gesloten oren omsluit."

Wij staan gestrekt van de wereld
onze grond ontworteld in valleien
onze grond blijft simpele stilte
als klanken neervallen en zuchten
op godenschoenen
hardzwarte rotsformaties bezien
een ruimte vol grondachtig puin
versteende pluizen

- van de abge-eckte heup der mensheid
rommelt de dode, achterwaarts

dissociatie

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 23