Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.924):

Leven met autisme

Iemand uit de hogere sferen van de goede smaak
leest met je mee tijdens de literaire avondwandeling
ze heeft een roze paraplu en ze draagt witte snobkousen

ze loopt voorzichtig in een cirkel als een balletdanseres
tussen neergestreken vlot gebekte vogelsoorten
en luidruchtige baard dragende buurtbewoners

ze zegt dat ze jouw gedicht niet begrijpt
en ontevredenheid zorgt voor een reactie
handgeklap en boegeroep door leken

de hele innerlijke wereld is in gevaar
door dit kleine biotoop met eigen gaarkeuken
ben je even uit balans totdat jij jezelf weer terugvindt

je laat een waarheid voor wat het is, zo zal het blijven
jij bezint je op de zinnenspinsels van nieuw lentelandschap
wat zich voorstelt met prille liefde en een groene glimlach.