Netgedichten

netgedicht (nr. 88.953):

Afgedankte tafel

Leegte trekt mij over de stoep
langs het huis waar ook
mijn ouders niet meer wonen

Alles is anders
Het hart ontbreekt
Het tafelmassief

van de ongeschreven regels
gepreekt tot gehoorzaamheid -
een boek vol in mijn hoofd

Ik voel het gewicht ervan
verschuiven bij het zien
van de kamer, zo vertrouwd

de zekerheden weer zwaar
en duidelijk na jaren
verijling, een onverlies-

baar geloof, ondanks
het openslaan
van de bladzijden en

ondanks mijn weg
mijn waarheid
mijn leven zonder..