Netgedichten

netgedicht (nr. 89.189):

Lagen

Ergens in de leegte zit diepte,
begraven onder lagen
Ik maak ze één voor één los

Maar telkens als ik graaf,
zak ik dieper
en word ik opnieuw bedolven

Door wat?
Ik kan het niet zien

Misschien is het angst,
voor wat wacht in de kern

En als ik die bereik,
durf ik hem dan toe te laten?

Ik ben moe van het graven

Ik wil vrij zijn van de lagen
maar voor vrijheid
moet ik graven.