voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 89.087):

transformatie

vanaf de verre oever
strekt een moeder
haar handen uit
naar het kind

kom kind kom
dichter bij huis
blijf bij me
in je diepste verdriet

ik had je al verwacht
kind van toen
kind van nu laat mij
opnieuw je moeder zijn

vanaf de verre oever
heb ik op je gewacht
kom nu maar thuis
we zullen wachten

liefdevol wachten
op hen die
in aardse tranen verdwaald
achtergebleven zijn

Schrijver: J.Bakx, 8 mei 2026


Geplaatst in de categorie: overlijden

2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 404

Er zijn 5 reacties op deze inzending:

J.Bakx, 4 maanden geleden
Dag Peter. R.E.N.S., Maxim, KarelMaria. Dank jullie wel voor jullie fijne reacties!
KarelMaria, 4 maanden geleden
Zoveel tederheid, Joseline ...

*

teder ingebakerd
geborgen nu
weer bij jou
jouw heetgebakerd
breekbaar
kind

*
Maxim, 5 maanden geleden
...telkens herlezend...
sterk beeld, heel dichtbij...
R.E.N.S., 5 maanden geleden
'in aardse tranen verdwaald'
de ware dichter spreekt
Peter Toll, 5 maanden geleden
Wat prachtig en ontroerend, Joseline.
En het gedicht heeft zo’n mooi thema!

Dank je wel.

reageer Geef je reactie op deze inzending: