Netgedichten

netgedicht (nr. 89.326):

Hoop

Toch is er hoop, ondanks de stilte,
het wachten op reactie die ik vroeg,
maar ooit zal wel een antwoord komen
maar nu is misschien nog niet de tijd.

Mocht toch mijn ziel het wachten dragen
en weten dat er straks weer zon en licht
zal zijn en oeverloos verlangen
en dat er appels aan de boom gaan hangen.

Durf wachten, vragen, zoeken en vertrouwen
en wijsheid vinden die geneest
van al te klein geloof, wacht op de Geest
die nieuw maakt, vrede brengt en troost.