Netgedichten

netgedicht (nr. 89.368):

Weer veel papavers

En weer zijn de papavers daar,
de bloemen uit mijn dromen -
en niemand weet er hoe en waar
ze plots weer zijn gekomen,

maar hevig-rood straalt blij hun kleed
en trilt in zon of regen,
opdat geen mens ook maar vergeet
de dagen en hun zegen.

Want alles is gegeven hier:
de zon en ook de wolken,
al ademt vreugde door een kier,

zo plots komt pijn vertolken
hoe broos en vluchtig elk plezier
de levensstroom doet kolken.