Verlatenheid

Verlatenheid

Lege rivier wacht
een vlinder rust heel even
niemand komt voorbij


In het eerste blauw van
de ochtend voel ik hoe een zachte
scheur door de stilte gaat, alsof iets in mij
nog niet weet hoe terug te keren naar waar het ooit begon.

Een vlinder strijkt neer
op de rand van mijn gedachten, haar
broze vleugels bewegen traag, als een herinnering
die weigert te verdwijnen maar zich niet langer laat dragen.

In de open plek tussen
twee ademhalingen hoor ik hoe de
wereld even ophoudt met vragen, en ik besef hoe
diep verlatenheid klinkt wanneer niemand luistert naar de echo.

Toch is er in dat stille
vallen een licht dat niet breekt: de
eenzame vlinder die opnieuw opvliegt, een kleine
beweging die mij vertelt dat ook dit een richting kent naar binnen.

Biografie van deze schrijver

verlatenheid stilte kwetsbaarheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 37