antiforisch mineraal
Wij dwalen
over het oude pad van woorden
en alle vertakkingen nadien
Wij wankelen, zwemmen of zinken
- er is al zoveel taal
welke zin hebben wij nog toe te voegen
in het opgespoten land happen
de wanen opvolgen
onze visie op schoonheid delen?
Wij genieten
op dit versleten pad vol beelden met
een glimp van slijtage en verval bovendien
maar het zal geen water onder onze voeten zijn
als wij het niet drinken als klare wijn
wij er geen brood in zien om de vissen te vangen
Wij zwichten, leven of vallen
‘de wereld is opgetekend geraakt
door een overdaad aan lege handen’
outlook.com
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: taal
verval_versus_consumptie 1.7 met 16 stemmen 
147
147
Er zijn 3 reacties op deze inzending:
wassen woorden
de rieten mand
klinkt de route in waarlangs
olifanten de koning dragen
al is het er maar eentje
die weet te waarderen
wat ik voorschotel
ik ben er blij mee
dan is het tóch niet
helemaal voor niks
en heeft het misschien
een heel klein beetje zin
om nóg meer woorden
innig en intens te bevuilen