Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.364):

die klaproos .

de ochtend stond er in volle glorie bij
aan beide kanten van mijn zicht was het feest
een rode deken was ver uitgespreid
gedragen door de frêle rozen, dus fijn besnaard

allen zwaaiden naar mij,
maar een het meest
die klapte hoorbaar en het ging
met enige tederheid gepaard

zij riep, zie mij, ik sta hier te bloeien
speciaal voor jou, jij met je grijze haar
doch haar stem ontwaakte het hele veld
en ik zag nu allen in opgewektheid groeien

de menigte had zich nu verder opengesteld
en ieder toonde een eigenaardig gebaar:

ik zag liefde uit hun gratie vloeien