Grimasker
Nu de mist is opgetrokken
voor alweer een nieuwe dag
nooit dezelfde
non semper eadem
laten wij onszelf weer uit
en nemen voor de buitenwacht
ons masker der
beleefdheidsgrimas mee
voor zij mij goedemorgen wenst
en ik haar lippen heb gekust
vallen schellen van de ogen
en zijn wij dichter bij de lust
dan wij ooit zijn geweest
in 't dagelijkse ochtendgloren
blauwe bloemen in het koren
met mijn handen om haar leest
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!