Grimasker

Nu de mist is opgetrokken
voor alweer een nieuwe dag
nooit dezelfde
non semper eadem

laten wij onszelf weer uit
en nemen voor de buitenwacht
ons masker der
beleefdheidsgrimas mee

voor zij mij goedemorgen wenst
en ik haar lippen heb gekust
vallen schellen van de ogen
en zijn wij dichter bij de lust

dan wij ooit zijn geweest
in 't dagelijkse ochtendgloren
blauwe bloemen in het koren
met mijn handen om haar leest

... By the way, dit was natuurlijk zomaar een nietszeggende verbale oprisping, dewelke nergens op sloeg of hout snijdt, om de baard des keizers met de nieuwe kleren, edoch....

terwijl sommigen onder ons worstelen met de vraag hoe een gedicht ontstaat - uit woorden, beelden, klanken, herinneringen, kennis of een mengeling van synesthesie of uit een amalgaam van dit alles

heb ik simpelweg een lijntje met mijn Muze, wherever she may be,
op de heuvels der helikon of de berg parnassus,

dan geef ik woorden kleur
door ze te laten klinken

en voor de rest...it's up to your own lexicon, lezer(es)! ...

grimas masker

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1.7 met 3 stemmen 107