poëtisch drijfzand

Juist op zo’n moment
wanneer die simpele penseelstreek
een verbijsterend schilderij wordt

de rauwe klei zich vormen laat
in hypersensitieve handen
tot een dieper verlangen

als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt

en het hart niet meer stoppen kan
met bloeden en weer opbloeien
omdat elke bron inwisselbaar is

Alleen
wanneer de wolken mogen verdampen
en de vissen broodnodig verdeeld zijn

pas dan verkrampen onze naakte voeten
op dit ijskoude pad
van spekglad poëtisch drijfzand

... ... met dank aan Van Xanten
De geboorte van een gedicht ...

Schrijver: R.E.N.S., 9 juni 2026

RENSgedichtenoutlook.com

Biografie van deze schrijver

experimenteren drijfzand

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1.5 met 2 stemmen 15