Zeevriend

Jouw zilte stromen maken weidse gebaren,
en brengen de lente een nieuwe zomerzon.
Ik zie hoe jouw golven de rust bewaren,
daar waar mijn intieme heimwee begon.

Ik ben weer het spelende kind in de duinen,
te klein om de verre horizon te verstaan.
Te groot om de korrels van zand te verzuimen,
gevangen in hoe de getijden vergaan.

Zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen,
laat het land van mijn hart nu jouw schip mogen zijn.
Jouw adem en geest hebben mij bewogen,
tot rust en reflectie in de maneschijn.

Laat ons geloven in wat er gaat komen,
wat de toekomst voor ons in petto heeft.
Zolang we vol vuur van de horizon dromen,
varen we stoer zolang het verlangen leeft.

zeevriend verlangen duinen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2