Gevonden herinnering

De doos ging open, de tijd stond even stil
bij het zien van die bladzijden, broos en grijs
het was de liefde, intens en grillig in haar wil
een herinnering aan onze gezamenlijke reis

ik weet nog hoe de waanzin teder regeerde
in nachten waarin de wereld om ons heen verdween
hoe de zoete ernst ons telkens weer bezeerde
maar we zochten troost, nooit echt alleen

je schreef over bloemen, de kleur van het behang
alsof de tijd die details nooit zou wissen
die kale feiten maken mij nu bang
omdat ze tonen hoe erg ik je kan missen

het adres is vergeten, de weg terug is kwijt
maar de echte aandacht is altijd gebleven
gevangen in de plooien van de tijd
staat onze liefde voor eeuwig opgeschreven.

brief bedankt toen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2