Netgedichten

netgedicht (nr. 89.517):

Schrijflijnen

Toen de narcissen net weer bloeiden
wilde hij zich draaien nog eenmaal
zich draaien naar het licht

Met dodelijke blik en haastige
armen wierp de nacht
een verstikkend net om hem heen.

Doof nu maar het tedere lentelicht
gelast de sterrenregens af laat puinwolken
de aarde in het donker begraven.

Wij floreerden in de schaduw
toen wij onze dromen droomden
bladnerven boden hun schrijflijnen aan.