Netgedichten

netgedicht (nr. 89.535):

Stilte in bloei

Zomerse stilte
boven de vlinderstruik
één witte vlinder

Wacht stil tot vlinders
rond je dansen. In je verschijning
herken ik nog de waarde die mij ooit bewoog
je mee te nemen toen je diepte gaf aan een lege plaats.

Weer ontvouwt zich je stille
weelde, terwijl de zomer langs je takken
naar binnen stroomt en elke aarzelende bloemknop
zich opent voor het licht dat geduldig op dit moment heeft gewacht.

Ik bewonder hoe je groeit
zonder iets te verlangen, hoe je aanwezig
bent zonder jezelf op te dringen, een samenspel van wortels,
bladeren en herinneringen dat de tuin vervult met rust en zachte overvloed.

Straks zullen de vlinders komen
zoals ze altijd komen, aangetrokken door wat
zich zonder haast heeft ontvouwd, en in hun lichte dans tonen
ze wat jij al wist: dat iets moois ontstaat waar geduld en leven elkaar ontmoeten.