Netgedichten

netgedicht (nr. 89.544):

Dansfeest

Thuis in het wier
fonkelen diamanten
op huisjes van slakken
ogen van torren
schitteren als opaal
 en de spinnen schaatsen
op spiegels van agaat,
ze trekken massaal naar de oever

In hoogtij valt een meteoriet,
omzoomd door schuimende randen

De edelstenen verzamelen
in bellen van lucht
 vieren de liefde
– zo blauw als ze is –
zij exploderen en koesteren
likken de druppels uit licht

Samen zijn ze dichter, sterker,
geven een wurm de bel
hij kruipt en kronkelt door
vallisneria van smaragd
schraapt en slaakt
een zucht —

het dansfeest kan beginnen