Dansfeest
Thuis in het wier
fonkelen diamanten
op huisjes van slakken
ogen van torren
schitteren als opaal
en de spinnen schaatsen
op spiegels van agaat,
ze trekken massaal naar de oever
In hoogtij valt een meteoriet,
omzoomd door schuimende randen
De edelstenen verzamelen
in bellen van lucht
vieren de liefde
– zo blauw als ze is –
zij exploderen en koesteren
likken de druppels uit licht
Samen zijn ze dichter, sterker,
geven een wurm de bel
hij kruipt en kronkelt door
vallisneria van smaragd
schraapt en slaakt
een zucht —
het dansfeest kan beginnen
22 juni 2026
outlook.comGeplaatst in de categorie: emoties
maatschappij 2.0 met 3 stemmen 
134
134
Er zijn 5 reacties op deze inzending:
Zeker, Evelien, ik zou dit nooit kunnen of willen ontkennen.
De vraag stellen is haar immers beantwoorden...
Jong geleerd is oud gedaan:
waar het hart is, is de DANS...
Dáár kan het feest dat Amor heet
pas echt beginnen!
Hoor deze bloempjes bloeien
op dit dansfeest der poëten
waar ik ook
schijnpapaver zie groeien
en knalroze gladiolen
voor proleten
maar dit samengestelde
boeketje
inclusief dat
moeras-vergeet-mij-nietje
smaakt mij als
een heet kroketje
daarom doop ik hen
tot Hans & Grietje
Het zijn minisculisten, patriotten, zwervers en zwevers, kolonisten en mini-extremisten —
spiegelend onder en boven waterleven.
Griotten met in hun ogen edelsteen, diabolerend met de hemelsblauwe waterbellen
in dit aeonenoud fenomeen
ze schitteren van liefde —
En, Maxim, is het niet in het jongleren dat liefde zichtbaar wordt?
van veelvormige aonenoude
aardse fenomenen, edelstenen, getoucheerd door een onyx-meteoriet...
edoch, wat is het dat zij,
de edelste onder de stenen, verzamelen?
Zijn zij de ongepolijste juwelen
van het het hoogste,
het schone goede en ware,
de liefde, gekleurd
in hemelsblauw?