Netgedichten

netgedicht (nr. 89.571):

Met je wandelen

Het is niet dat ik tranen vrees
als ik een artikel lees
dat over de verhuizing gaat.
Het is ook niet dat ik telkens denk
aan hoe het is geweest.
Het is alleen de leegte
die daarboven
als een zeepbel zweeft.

Mis je het? wordt vaak gevraagd,
maar ‘t missen is een kluwen draad.
Lastig te ontwarren, hopeloos in de knoop;
het is het kijken naar jouw handelen,
het simpelweg met je wandelen —
dat mis ik nog het meest.