Netgedichten

netgedicht (nr. 89.643):

Een zomeravond

Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;

Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen. I

Ineens weer weten dat het leven mooi is
al blijven ook de vragen en de pijn;
gelukkig dat we leven mógen
en er voor anderen kunnen zijn.