voeg je netgedicht toe

Netgedichten over filosofie

netgedicht (nr. 3.154):

avond

van heel ver
de zachte zang
van een merel
opgaand in z’n
dagafsluiting

een zuchtje wind
het zachte sidderen
van een esdoornblad

de hemel open
en zo helder als
een bergkristal

en een mens
soms zo iel
aangevreten
door de hitte
soms zo krachtig

gemeten naar
de eeuwigheid
niet meer dan
een korreltje zand
achtergebleven
op een verlaten
kiezelstrand

Schrijver: Peter Toll
2 juli 2026


Geplaatst in de categorie: filosofie

2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 115

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Peter Toll, 2 weken geleden
Dank je wel voor je mooie reacties, Sil.
silann Nara, 2 weken geleden
een korreltje zand
achtergebleven
op een verlaten
kiezelstrand

Nodigt uit tot reflectie.

Dank,

groet,
Sil
Sil, 2 weken geleden
Graag gelezen.

Soms is een gedicht
een moment van
verstilling .

reageer Geef je reactie op deze inzending: