Je weet nooit

Je denkt dat woorden verdwijnen.
Dat ze verdampen tussen koffie, haast,
een vluchtige lach, een gewone dag.
Maar ergens
blijft een zin liggen,
stil en scherp,
een vonk
in de zak van iemand
die het vuur allang vergeten was.

Een opmerking.
Een groet.
Zo klein,
bijna te licht
om gewicht te hebben.

En toch.

Je weet nooit
hoe lang iets wat je zegt
blijft wonen in het hoofd,
of het hart,
van een ander.

Soms draagt iemand jouw stem
jaren met zich mee,
zonder dat jij nog weet
dat je ooit sprak.

Kies woorden die waar zijn,
liever dan mooi.
Niet luid, maar warm.
Niet perfect, maar echt.

Want taal reist verder
dan de mond die haar losliet.
Ze nestelt,
troost,
schuurt of stuurt.

En soms
is precies dat ene zinnetje,
tussen alle ruis en haast,
het begin van iemands
opnieuw.

nawerking

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 9