Het zwaard op de deurmat
Was het niet het zwaard van Zeus
dat op de deurmat lag
een bevel dat een akkoord afdwong
en geen verlies wil erkennen?
Het was februari toen de zon
brandend haar hoogte vond
Demeter verdwaalde niet ondergronds
maar hoorde hoe Persephone zonk
in het kolkende drijfijs van Hades
Het is zomer als ijsbloemen
de ramen tekenen
Raak de zon niet aan, smeekte zij
Laat de winter aan mij, fluisterde ze
Het zwaard raakt het brandend ijs –
als Persephone terugkeert
uit de rivier waar seizoenen groeien
de koningin buigt haar hoofd
Geplaatst in de categorie: psychologie
demeter 2.3 met 3 stemmen 
143
143
Er zijn 3 reacties op deze inzending:
@Rens, Maxim,
Hoogstwaarschijnlijk waren het
bliksemschichten
die Zeus op de deurmat smeet...
@Maxim, ik zie je Romeinse dame —
maar daar staat de winter ingebrand,
in de sneeuwvlokken van zomer
Als we haar met rust mogen laten,
kunnen we door…
en voor de rest is het een kwestie van slikken en gedogen.
Edoch, wij simpele aardbewoners mogen ons eeuwig gelukkig prijzen dat Ceres haar Persephone al smekend terug heeft weten te krijgen uit de klauwen en de kluisters die haar ouder en zwakker zouden maken...
al blijft het eeuwig zonde
dat wij haar schoonheid alleen maar in de lente en zomer mogen zien, als symbool van jeugd en maagdelijkheid...
Maar...de fantasierijke wendingen in jouw creatie van stoom en heet water en kolkende lavakraters
als hellewegen naar de hades zullen ongetwijfeld een even zinderend vervolg krijgen...
mag ik hopen?!
die door alle seizoenen snijden blijft
misschien kunnen we er eentje uitlichten
en afleveren in een volgende episode