Netgedichten

netgedicht (nr. 89.723):

in aanloop

wat ik u in wezen breng, kan u niet lezen.
.
het is een verbeelding in een blanco
vierkant vlak
.
.
.
.
.
.
.
wat u niet kan voelen
is de slag van mijn hart
ik ben niet aan te raken
en adem langs contouren
van een dooiend wak
.
ook naar mijn luisteren
is een brug te ver
het kent een valse start,
immers mijn stem woont elders;

langs weg nog steg
ik woon nabij her en der
.
mijn gedachten kennen nog geen woorden
dat vraagt tijd,
vaak geduld of blijven steken
onmacht staat weleens op wacht
.
soms neurie ik het in geeuwende akkoorden
mijn vingers raken dan het zwart en wit.
ze tasten zacht
of ik bewaar een teken
tot in het nachtelijk donker
.
ik verkies dan wel de rust
onder een wit laken
als zwevend zomerdeken