Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.764):

houdoe

bedankt en houdoe, zei zij
bij het verlaten van de zaal
dat doet zij altijd en oogt dan erg blij
het zal haar ziel zijn die ik vertaal
tijdens die gangbare momenten
in klanken die haar welzijn raken
.
ik word erdoor geroerd, het verwarmt
immers ik raak slechts toetsen van het manuaal
zonder duiding in welke richting dan ook
toch ontstaat er een unieke verbinding;
ik schenk elke luisteraar een eigen verhaal
.
aan het slot van deze mystieke viering
is er ook bij mij een samenhangend gevoel
ook al componeer ik een versiering, gaandeweg,
alles heeft zijn eigen zin, al dan niet geuit
soms benadert dat een zekere berusting
.
ja, het is ook saamhorigheid die ik bedoel