voeg je netgedicht toe

Netgedichten over jaargetijden

netgedicht (nr. 1.861):

Zomeravond

Zomeravond -
een trilling blijft achter
in het hoge gras


In het vroege zomerlicht
dat zich zonder haast over het veld
ontvouwt, merk ik hoe de warmte in dunne lagen
ademt en mijn huid herinnert aan een eenvoud die ik bijna vergat.

Wanneer de middag zich
als een zachte sluier rond de bomen legt,
voel ik hoe het landschap in heldere tekens spreekt
en hoe mijn hart die taal opvangt zonder woorden nodig te hebben.

Onder de heldere avond-
lucht waar de glans zich langzaam
terugtrekt, ontstaat een fijne beweging die door
mijn lichaam gaat alsof de dag nog één keer vraagt om aandacht.

En in de verstilde laatste
adem van het seizoen, waar stilte en
geur elkaar raken, begrijp ik hoe de zomer in mij
achterblijft als een lichte trilling die niet verdwijnt wanneer de nacht begint.


Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 13 juli 2026


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 36

Er is 1 reactie op deze inzending:

Adeleyd, 7 dagen geleden
Hoe mooi hoe je morgen, middag en avond laat spreken. Ik begin je stijl te begrijpen: eerst één zin die dan telkens in vier strofen (waarvan de zinnen steeds weer langer worden) uitgediept wordt. Dan kan het langzaam lezen herbeginnen.

reageer Geef je reactie op deze inzending: