Netgedichten

netgedicht (nr. 89.802):

De kracht van verbondenheid

Hand in hand wij gaan
onzichtbare lijnen dragen
verbonden in stilte.

Hier mogen mensen
elkaar dragen, zonder verwachting,
zonder vaste richting, zoals handen die vanzelf
verzachten wanneer nabijheid ruimte krijgt om te ontstaan.

In het zachte midden
van een oprechte ontmoeting mag
kwetsbaarheid landen als licht op water, waar wie
zwaar droeg eindelijk de ruimte vindt om weer vrij te ademen.

Wanneer een stem zich
voorzichtig opent en de ander luistert
zonder te zoeken, ontstaat een veld van diepe
afstemming waarin harten bewegen zonder haast of oordeel.

En in dat gedeelde, stille
gebied waar niets bewezen hoeft te
worden, groeit verbondenheid uit tot een dragende
kracht die van binnenuit licht, vertrouwen en warmte schenkt.