voeg je netgedicht toe

Netgedichten over schilderkunst

netgedicht (nr. 364):

Zomerblues

Ik rol mijn dromen op en schuif ze in een koker
die bungelt tegen mijn rug
terwijl ik wandel op flipflopvoeten langs vetspetters
op ramen van rammelende keukens.
Mijn blik dwaalt over de gloeiende gevelstenen.

Als ik verder wandel
stromen beelden door mijn haren.
Geheel toevallig kijk je —
je ogen tekenen verborgen zinnen
die ik lees
in een etalageruit —

je eerste bladzijde waait open.

Mijn hand,
mijn hand zoekt de gulden snede
in jouw profiel.
Je luchtige glimlach raakt aan
mijn groeiend verlangen om
jouw tinten te mengen
op mijn palet

Met oesters en roomijs wil ik je proeven,
bewaren,
in mijn koker van zomer.

Maar ik kan je niet vangen –

en zo blijf ik
je verschuiven
op mijn doek
met verf en penselen.

Schrijver: Van Xanten
27 juli 2026


Geplaatst in de categorie: schilderkunst
oesters_en_roomijs

2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 72

Er zijn 6 reacties op deze inzending:

Van Xanten, een week geleden
… en R.E.N.S.!
van Xanten, een week geleden
... wie weet... dank je wel, Max!
R.E.N.S., een week geleden
verlangen en verbeelding
fijne uitgangspunten
voor een zinderend gedicht
bedankt voor het licht
op (of in?)
deze spiegelende werkelijkheid
Max de Lussanet, een week geleden
...maar, eenmaal staande voor je ezel, thuis of in je atelier, zal het toch waarachtig wel lukken, Evelyn, de verleiding van de verborgen zinnen die een uitweg vindt in de verbeelding.
Bijzonder gedicht over een bijzonder moment!...
van Xanten, een week geleden
Ah!, Rens, dank voor het lezen van deze broeierige namiddagwandeling door de stad, met dat onbestemde verlangen om te creëren, schoonheid vast te leggen. Alle zintuigen staan open wetende dat de mooiste momenten te vluchtig zijn om te bewaren. Het verlangen blijft en vindt zijn uitweg in de verbeelding.
R.E.N.S., een week geleden
een fascinerend
en verwarrend gedicht
waardoor ook ik
blijf schuiven
met zintuigen

reageer Geef je reactie op deze inzending: