Vakantie in een liefdesbrief
Hij dwaalt vaak tussen woordenboeken
in een bibliotheek in de hoofdstraat
naast de kerk van ons geboorteland
met wilde zaden in de woeste wind
hij suggereert een spontane puurheid
onherkenbaar in de veeltonigheid
tijdens avontuurlijke dagen van vakantie
in een zelfgeschreven liefdesbrief.
De vileine woorden slepen zich voort
hij klaagt over alles wat los en vast zit
behalve over de lengte van het stokbrood
en de dadendrang van zijn eigen idool
misschien net als toen die nacht in New York
moeten ze het nog een keer samen overdoen
als nieuwe traktatie op een frisse ansichtkaart
maar dan zonder die spagaat in de conversatie.
7 augustus 2026
Geplaatst in de categorie: vakantie

Er zijn 3 reacties op deze inzending:
Bedankt Max.
waar vileine woorden
in hun dadendrang
terugkeren in de spagaat
tussen daad en drang
waar zich in het midden
beeld- en wartaal
manifesteren -
het sterfhuis der
lettervretende
wereldbibliotheek
dat nooit echt concreet wordt
maar bibliofiele boekdelen spreekt
heb je de liefdesbrief dan ook
met de hand geschreven
- of is dat teveel gevraagd?